zaczne od konkluzji a ponizej rozwazania jak don doszedlem

czy lepszym slowem na okreslenie kogos dla kogo zaden bóg nie istnieje jest ateista czy arcjonalista a moze jeszcze inne?

nie musimy uzywać okreslen pochodzących czy związanych z religią by oswiadczyć ze nie mamy nic wspolnego z zadną z nich.

kiedyś mowilem o sobie ze jestem ateista i ze nie wierze w boga
ale to nie jest prawidłowe okreslenie
bo tak mowiąc nadaję mimowszystko jakiś upzrywilejowany status religii i wierze w boga.

a sednem mojego swiatopoglądu jest wlasnie uznawanie ze poglądy religijne nie są bardzije wazneod innych poglądów, jak polityka czy ulubiona muzyka albo kolor. szanuję poglądy innych, tak, i nie tylko z powodu konstytucji która o tym mowi ale tak poprostu uwazam, oczekuję szacynku dla moich poglądów
ale nie mozna komus narzucać poglądów ani nawet narzucać ze musi jakieś mieć, jak sie znajde blisko stadionu gdzie sie odbyl mecz i ktośmnie zaczepi to ja musze być kibicem jednej z drużyn, jak mnie ktoś zaczepi to od razu spyta komu kibicuje to pwoeim ze nikomu, no ale zostanie to odebrane ze zadnej z dwu druzyn w tym meczu (zakladam ze nie trafilem na fanatyków tylko normalnych kibiców, bo w przypadku fanatyków jesli podam druzyne pzreciwna to po nie, jak podam ze zadna to tez po mnie bo uznaja ze sie kryje, tu jest zasada albo jests z nami albo pzreciw), wiec padnie pytanie no to jaki jest moja druzyna (no bo kibic a nie fanatyk co prawda mnie nie pobije ale i tak nie pzrejdzie mu przez głowę,..

Witam, mam problem z interpretacją fragmentu Heideggera:

"Obecność mistrza w dziele jest jedyną prawdą. Im większy mistrz tym bardziej skrywa się on poza dziełem".

Chodzi o drugie zdanie. Mam pewną koncepcję ale może ktoś też ma coś do powiedzenia na ten temat.
Pozdrawiam

czy wiara w boga
mieści się w granicach tzw. zdrowego rozsądku?

Cytat ze strony z odnośnikiem do tekstów:

Dla niektórych elementarne, dla innych hobbistyczne. Mała biblioteczka od Platona do Gadamera. Niektóre to perełki - praktycznie mało osiągalne w papierowym czy elektronicznym wydaniu.

(Źródło: )

Link został usunięty. Patrz www.racjonalista.pl/forum.php/s,93934#w94166
placownik

Z góry przepraszam, że za oknem Słoneczko dziarsko świeci i rozleniwienie letnie daje się we znaki, a ja tu z metafizyką wyjeżdżam

Spotkałem się ostatnio u Severina z intrygującym mechanizmem:

"Sama negacja (że byt nie jest niebytem) jest bowiem pewną pozytywnością, czyli pewnym bytem, który - jak każdy byt - może się konstytuować wyłącznie zakładając, że jest (sobą) i że nie jest niebytem. Innymi słowy, ten kto neguje zasadę, chce aby jego negacja była czymś (żeby nie była niczym). Dlatego sama próba negacji zasady Parmenidesa stanowi jej potwierdzenie; inaczej mówiąc owa negacja sama się znosi (!)"

Jak myślicie;

Jakie mechanizm tem ma konsekwencje dla filozofii?

1. Czy mógłby stanowić pewną podstawę wymarzonego systemu Kartezjusza?
2. Czy w epistemologii znosi problemy Berkeley'owskie?
3. Czy oddziałuje także na etykę?
4. Czy stanowi uzupełnienie i ubogacenie hermeneutyki, czy też z niej wynika, a może leży fenomenologicznie u jej podstaw?
5. Czy wreszcie może jest innym sformuowaniem warunku Heidegger'owskiego apriorycznego nastrojenia Dasein na byt?

Pozostawiam do przemyślenia.

Czy możliwe jest z horyzontu (w horyzoncie) bycia odpowiedzieć na pytanie:
"Dlaczego jest raczej coś niż nic?"
Czy potrzebna jest do możliwości udzielenia tej odpowiedzi (absolutnej) nieskończoność pytającego?
Czy możliwa jest inna niż absolutna odpowiedź? (wóż albo przewóz)
W sensie absolutnym znamy byt, o niebycie mówimy, a czy jest jeszcze trzecia droga?
Czy człowiek może ją odkryć?

daltonista rzekl:
- ale ta zielona koszulka jest jaskrawa - po czym dodal - i tak kolor zielony nie istnieje...
- dlaczego???
- bo go nie widze, wiec koloru zielonego nie ma... patrze na swiat i go doswiadczam i patrzac na niego racjonalnie nie widze tego koloru, wiec go nie ma ale i tak jest zbyt jaskrawy...
- jak mozesz mowic, ze jest za jaskrawy skoro uwazasz, ze kolor zielony nie istnieje???
- glupcze! chodzi mi oto, ze gdyby taki kolor istnial to bylby za jaskrawy...
- aha...
- jakim trzeba byc idiota zeby wierzyc, ze kolor zielony i inne kolory istnieja... ja ich nie widze, wiec swiat jest szary i juz!
- ale przeciesz sa inne kolory, bo sam je widze...
- taa... od malego Ci wpajano, ze swiat jest kolorowy i ze nosisz kolorowe koszulki...
- ale po co ktos mialby tak klamac???
- to Ty nie wiesz, ze kolorowe koszulki lepiej sie sprzedaja???
po czym wzial karteczke i przykleil ja na wystawe: UWAGA! tylko dzis dwie kolorowe koszulki w cenie jednej!

Kiedyś zetknęłam sie z tym zjawiskiem. To chodzenie po rozżarzonych węglach. Pomijam już podejście religijne, bo u fanatyków wszystko jest możliwe.
Czy ktoś może mi wytłumaczyć, dlaczego jeden człowiek może sobie taki "gorący" taniec zatańczyć a inny może od razu zaklepać łóżko w Siemianowicach Śląskich?

Ostatnio słuchałem wykładów Drewermana. Jestem zachwycony sposobem w jaki interpretuje on teksty z Ewangelii i bajki niemieckie. Porusza mnie jego zaangażowanie nazwijmy to socjalne, itd, itd. Ciekaw jestem, czy ten teolog-psychoterapeuta jest populary w Polsce. Gdyby to można te jego wykłady-kazania przetłumaczyć na polski. To by może ruszyło beton w polskim KrK.

Czy ktoś z Was zauważył, iż między marksizmem a chrześcijaństwem jest pewne podobieństwo: ogromna NIETOLERANCJA wobec innych światopoglądów, a przede wszystkim szukanie wroga. U marksistów byli to imperialiści, burżuazja, zaplute karły reakcji {początek PRL-u}. W przypadku chrześcijaństwa: pogaństwo, heretycy.
Ponadto oba systemy posługiwały się skrajnymi środkami w realizacji swoich celów: chrześcijaństwo- inkwizycja, marksizm-łagry.
Jeden z tych systemów upadł {marksizm}, a drugi chyli się ku upadkowi na skutek laicyzacji.
Pozdrawiam