Nikt z nas nie wybrał tego, żeby tu być, i wszyscy jesteśmy wynikiem seksualnych pragnień naszych rodziców. Nie namawiam ludzi, żeby po prostu z tym skończyli, ale co, jeśli ktoś cierpi i naprawdę nie ma wyjścia? Dlaczego, gdy cierpią zwierzęta, uśmiercamy je (eutanazja), a nie robimy tego samego z ludźmi? Dlaczego samobójstwo nie jest uważane za najwyższy akt wolności?

Przyjaciele i pobratymcy moi, wiedzcie, iż nie interesuje mnie tu pouczanie kogoś lub wykładanie swoich przekonań... chcę tylko podzielić się kilkoma myślami i posłuchać waszych komentarzy i opinii.

Tytuł wątku jest tylko elementem tego na co tak naprawdę chciałbym zwrócić waszą uwagę.

Wszyscy chcemy wiedzy, informacji, prawd ale zapominamy, iż one występują tylko w kontekstach. Gdy dociekamy czegoś, musimy osadzić się w odpowiednim kontekście.

Podstawowym dla nas kontekstem jest zrozumienie co odróżnia nas od reszty istot żywych. Jest to oczywiście umiejętność myślenia abstrakcyjnego czyli obserwacja połączona z artykulacją tego co zaobserwowane. I właśnie ten proces jest podstawą naszego rozwoju i wyjątkowości.

Człowiek, który o tym zapomina ( nie wie o tym ) traci najważniejszy kontekst swej egzystencji. To ma oczywiście swoje skutki, gdyż postrzeganie kontekstów jest kluczowe w podejmowaniu decyzji, ale również w codziennym myśleniu. Zawsze osadzamy się w jakimś kontekście, czy o tym wiemy czy nie a jeżeli nie mamy o tym pojęcia to inni mogą takie konteksty dla nas tworzyć i za pomocą różnych sił nas w nich osadzać.

Uważam, iż jednym z takich kontekstów jest wiara dogmatyczna. Człowiek jest w stanie wywnioskować z obserwacji, iż istnieje coś potężniejszego niż on sam i świat, który go otacza. Działanie dążące do rozpoznania tego jest wiarą.
Jednak, gdy ktoś Ci mówi co to jest, gdzie to jest i co to od ciebie chce i wymusza na tobie określone zachowania, nie jest już to..

It seems to me that the argument rests on the premise of "It's possible that maximal greatness can exist". If you accept that its possible it doesn't, then the logic follows that Maximal Greatness exists in no possible world. If you accept that its possible it does, then the logic follows that Maximal Greatness exists in all possible world.

Are there any compelling arguments in either direction about whether or not Maximall Greatness could possibly exist?

Czy prawo własności w najogólniejszym sensie jest hierarchicznym stosunkiem osobników jednego gatunku do siebie nawzajem, w obliczu istnienia określonej porcji energii, właściwej do podtrzymania i rozwoju ich życia.

Czy prawo własności intelektualnej jest tą właśnie hierarchią osobniczą w odniesieniu do porcji energii pod postacią określonej osobliwości w ruchu?

Cześć! Jestem uczniem pierwszej klasy liceum, który interesuje się filozofią, a zwłaszcza klasyką oraz pytaniami o życie, sens i etykę. Chciałbym w przyszłości reprezentować swój kraj na Międzynarodowej Olimpiadzie Filozoficznej, ale nie wiem, gdzie się najpierw uczyć.

Dwukrotnie prosiłem Cię, żebyś we własnym wątku ”Ostateczny dowód na istnienie Boga”zrezygnował z możliwości usuwania wypowiedzi, które Tobie nie będą się podobać. Takie postępowanie jest wyjątkowo nieeleganckie i nieuczciwe. Na wypowiedzi oponentów należy odpowiadać, a nie usuwać je własną arbitralną decyzją.
Nie zrobiłeś tego. Ale ja i tak ocenię Twój „ostateczny dowód na istnienie Boga” a zrobię to – tak jak napisałem wcześniej – na moich warunkach, a nie na Twoich. Nie będziesz miał możliwości usunąć moich wypowiedzi, bo to odbędzie się w moim wątku, a jeśli zechcesz odpowiedzieć na to, co napiszę, to ja Twoich wypowiedzi nie usunę, tylko odpowiem na nie, bo tak jest uczciwie.

>Ostateczny dowód na istnienie Boga (dowód może być tylko rozumowy, oparty na abstrakcyjnym myśleniu, nie może być dowodem opartym np. na doświadczeniu zmysłowym), istoty stwórczej, można wyprowadzić wprost z koniecznych cech samego istnienia. Oto on:

Na początek uwaga, bardzo ważna.
Już wstępne i dość pobieżne zapoznanie się z Twoim dowodem pokazało mi, że zawiera on nieco błędów. Tak określiłem te widoczne od razu wady i niedociągnięcia, których żaden dowód nie powinien zawierać pod rygorem nieważności. Nazywanie więc Twojego wywodu dowodem jest, póki co, nieco na wyrost...

posłuchałem starego komucha youtube.com/shorts/gpXI3QUYtBA?si=aVIHkp_MSbML8WBH znienawidzonego przez wszystkich libków i przekazuje 3 przykazania przekazanych okrągłemu na Babiej Górze
1) będziesz miał dach nad głowa
2) będziesz miał pożywienie.
3) będziesz miał rajską wspólnotę (solidarność i równość)

nikt z nas by nie wytrzymał w raju, bo dla nas libków najważniejsza jest wolność, własność, indywidualizm,
czyli śmierć

W restauracji w miejscowości nieodległej od mojego miejsca narodzin powiedziano mi, że nie mogę zapłacić kelnerce napiwku kartą, bo wchodzi w to kwestia podatku i urzędu skarbowego ze wszystkimi tego konsekwencjami.

Chiński Tiktok nie ma jednak problemu z wypłatą świadczeń Tiktokreom na Zachodzie za zrobienie ludziom wody z mózgu. Jak to działa? - zapytałem GPT.

Zacznę od pewnego odwołania (intencjonalnie niedosłownego) do znanego cytatu o treści:

"Czucie i wiara silniej mówi do mnie
Niż mędrca szkiełko i oko."

Tym samym chciałem odnieść się tu do refleksji nad relacjami między sceptycyzmem naukowym a racjonalizmem oraz agnostycyzmem.

Zacznę od określenia własnego światopoglądu. Jestem agnostykiem teistycznym, o czym wielokrotnie pisałem na FR, tworząc również kilka wątków poświęconych temu zagadnieniu.
Jednocześnie postrzegam siebie jako osobę kierującą się racjonalizmem, choć z pewnym dystansem do jego najbardziej rygorystycznych i "czystych" form. Bliskie są mi również niektóre elementy myślenia postmodernistycznego. Na FR poruszałem ten temat w założonym przeze mnie wątku
"Relatywność racjonalizmu i wszystko płynie"
www.racjonalista.pl/forum.php/s,957696

Jeśli chodzi natomiast o sceptycyzm naukowy, w dużej mierze identyfikuję się z takim podejściem do świata.

Uważam jednak, że może ono w pewnym zakresie zawężać perspektywę poznawczą człowieka, ograniczając ją do tego, co można badać metodami naukowymi.

Dlaczego tak sądzę?

Jako agnostyk uważam, że istnieją pytania, wobec których ludzki umysł może napotykać nieprzekraczalne granice poznawcze.

Przykładowo:
1. Człowiek nie jest w stanie zrozumieć koncepcji, że wszechświat jako obiekt fizyczny jest NIEskończony.
2. Człowiek nie jest w stanie zrozumieć..

W największym uproszczeniu prawo jest opisem powszechnych emocji, zbiorem popularnych popędów i zahamowań, imperatywów emocjonalnych rządzących umysłami osobników o podobnych genach zgromadzonych na określonym obszarze, nabytych w procesie wychowania, kopiowania memów od swoich wychowawców, przejmowania przez nowe neurony napięć z dorosłych mózgów znajdujących się w pobliżu.

Wartość pieniądza pochodzi wyłącznie z przywiązania wagi do pieniądza przez wychowawców i poprzedników. Bez skopiowania memów przodków, noworodek nie przywiązałyby do pieniądza żadnej wartości tak jak nie przywiązują jej osobniki innych gatunków zwierząt.