Jeśli argument ma postać hipotetycznego sylogizmu (jeśli p, to q. Jeśli q, to ​​r. P, więc r.), ale nie wynika z niego logicznie, że p = r, to czy nadal jest ważny?

Przykład z zadania: Jeśli w nocy słyszysz drapanie w ścianach, oznacza to, że twój dom jest opętany przez demona. Jeśli twój dom jest opętany przez demona, potrzebujesz egzorcysty. Dlatego jeśli słyszysz drapanie w ścianach, musisz wezwać egzorcystę.

Oczywiście jest to głupie założenie i nie stanowiłoby rozsądnego argumentu, ale czy nadal jest ważne, ponieważ jest zgodne z formatem?

www.onet.p(*)lcie-tic-taca/zflbfsc,79cfc278

>Grusch, był oficer Narodowej Agencji Wywiadu Geoprzestrzennego i do niedawna członek All-domain Anomaly Resolution Office (Biuro Rozwiązywania Anomalii we Wszystkich Domenach, AARO) wewnątrz Pentagonu, zeznał pod przysięgą podczas środowego wysłuchania w podkomisji ds. nadzoru Izby Reprezentantów, że Stany Zjednoczone od lat 30. XX wieku są w posiadaniu technologii o pochodzeniu pozaziemskim, a także ciała obcych istot oraz prowadziły od tego czasu kampanię dezinformacji nastawioną na zaprzeczanie ich istnieniu.

Nie chcę tu pytać wcale o to, czy Amerykanie jako naród wybrany mają kontakty z pozaziemskimi cywilizacjami, bo mnie to nie interesuje, niech sobie mają, ale chciałbym zapytać czy Amerykanie wykorzystując swój autorytet świadomie robią połowie ludzkości kisiel z mózgu?

Chodzi mi to, czy przyzwolenie na ten teatr idzie z samej góry, która planuje dzięki temu destabilizować psychikę "obcych" narodów, żeby ich łatwiej używać do swoich celów?

Jak widzicie funkcję tego artykułu opublikowanego w mediach pozostających pod kontrolą wpływowych ludzi?

Wielokrotnie słyszałem, nawet wczoraj, wypowiedzi różnych ludzi pełne kpiny, drwiny, ironii, wzgardy, lekceważenia odnoszące się do oceny innych osób, które w ten czy inny sposób sugerowały istnienie globalnego spisku elit.

Ci, których wypowiedzi słyszałem, śmiali się z tych, którzy wierzą w istnienie spisku elit, kwestionując w pełni jego istnienie.

Zastanawia mnie to w kontekście moich postulatów.

Od wielu lat żądam wyjawienia kapitału, publicznego wyjawienia wszystkich związków przedmiotów własności z osobami fizycznymi, z nazwiskiem i adresem zamieszkania.

Od kiedy tego żądam zderzam się ze ścianą, zderzam się z grupami agresywnych ludzi, którzy oświadczają, że to ich prywatna sprawa, z ludźmi, którzy wierzą, że tajemnica mienia to ich naturalne prawo, z ludźmi, którzy w jawności kapitału nie widzą żadnego sensu albo z takimi, którzy całkowicie ignorują moje postulaty, wierząc w coś tam, co każe im je ignorować.

Także z jednej strony nie ma żadnego globalnego spisku elit a drugiej strony prawie wszędzie na świecie istnieje prawnie usankcjonowana tajemnica mienia.

Czy to możliwe, że Ci aroganccy ludzie śmiejący się innym w twarz z powodu ich przekonań o spisku elit, są nieświadomymi propagandzistami kapitalistycznej ideologii, która została wszczepiona do ich mózgów poprzez telewizor?

Potraktujcie ten wątek pół żartem pół serio.
Po prostu śmieję się i żartuję sobie z chamstwa i arogancji tak jak chamstwo i arogancja śmieją się i żartują sobie ze mnie.

Czym według realistów moralnych jest sama moralność? Jest to dla mnie duży problem z realizmem moralnym. Twierdzi, że moralność jest rzeczywista, ale nie określa jasno, co to właściwie znaczy, że moralność jest prawdziwa. Czy to znaczy, że są rzeczy, które powinienem zrobić? A może to, że istnieją moralne obowiązki? Ale co to znaczy „powinien”? Co to znaczy być zobowiązanym?

Wydaje mi się, że najbardziej spójnym sposobem zdefiniowania „powinien” jest określenie czegoś zależnego od osobistych pragnień. Powinieneś traktować ludzi dobrze, JEŚLI chcesz, żeby czuli się dobrze. Nie powinieneś zabijać, JEŚLI chcesz, aby ludzie żyli długo i szczęśliwie. Wiąże się to jednak z problemem zdefiniowania moralności inaczej niż zwykle myślimy o niej, co jest czymś całkowicie niezależnym od czyichkolwiek osobistych życzeń.

Myślę, że Michael Heumer powiedział, że moralności nie można opisać językiem nieoceniającym, ale czy język oceniający nie jest z definicji subiektywny? Jeśli moralność jest czymś realnym, istniejącym niezależnie od czyichś wyobrażeń i opinii, to czy nie powinniśmy być w stanie opisać jej językiem nieoceniającym?

Czym jest moralność dla moralnych realistów?

Klasyczny przykład jest następujący: "wszyscy kawalerowie są kawalerami".

Wydaje się, że poprawna wersja powinna brzmieć: "wszyscy kawalerowie to niezamężni mężczyźni" lub "wszyscy kawalerowie to niezamężni mężczyźni".
vlc.onl/
Jednak nie wydaje się właściwe nazywanie 3-letniego chłopca kawalerem, zwłaszcza nowo narodzonego, więc: "wszyscy kawalerowie to dorośli (lub pełnoletni) mężczyźni, którzy nie są żonaci".

Czy ten nowy przykład jest poprawny?

nie dziwię się że młode chcą płodzic dzieci z starymi dziadkami
83 letni Al Pacino został ojcem, jego dziewczyna 29 l, urodziła chłopca.
80 letni De Niro, ujawnił, że niedawno urodziło mu się dziecko.
Kaczyński właśnie skończył 74 lata

młodzi nie moga spłodzic potamka a takie stare dziady, jakie oni mają genialne geny.
do banku nasienia powinni brać tylko od nich (u mlodych nie widac, czy nie ulegnie wypadkowi, że zachoruje na serce, alkoholizm, cukrzyce, chorobe psychiczną co przeniesie sie na potomstwo)

bycie plodnym, zdrowym, 80 latkiem, to najlepszy dokument do bycia samcem rozplodowym. Niedawno czytałem jak u nas ginekolog zapładniał kobiety własnym nasieniem, zamiast z banku sperm

Empiryzm twierdzi, że prawdziwa wiedza lub uzasadnienie pochodzi wyłącznie lub przede wszystkim z doświadczenia zmysłowego. Nie mogę jednak pojąć, w jaki sposób doświadczenie UZASADNIA wiedzę; dokładniej, dlaczego empiryzm miałby odrzucać (większość, jeśli nie wszystkie) inne formy epistemicznego uzasadnienia na korzyść w szczególności doświadczenia? Zasadniczo, jakie jest rozumowanie/argument przemawiający za twierdzeniem, że jedynym dobrym powodem, aby w coś wierzyć, jest to, że tego doświadczyłeś (lub że jest to a priori, dla bardziej umiarkowanych empirystów)? Zakłada to podejście JTB do wiedzy, chociaż nie jestem pewien, czy wiedza jest zwykle pojmowana w ten sposób przez empirystów.

Poza tym, jak to się objawia? Czy wszystkie uzasadnione przekonania są postrzegane jako powstałe w wyniku doświadczenia? Zastanawiam się, jak daleko sięga „uformowane w wyniku doświadczenia”; czy przekonanie musi powstać na podstawie bezpośredniej percepcji zmysłowej, aby było uzasadnione (tj. „Obecnie obserwuję X, więc X tam jest”, czy też przekonania wywodzące się z wcześniejszych doświadczeń mogą się liczyć?

samorzad.i(*)-i-dlaczego-sa-zabronione.html

Klauzule abuzywne informują nas, że w różnie rozwiniętych psychikach
pl.wikipedia.org/wiki/Psychika
zapadają decyzje względem innych ludzi, które szkodzą wszystkim, a przy najmniej w wyobrażeniu tych, które te klauzule, zasady czy wręcz normy społeczne stworzyli.

Czy nadmiar wolności może być szkodliwy?

Często widzę teorię psychoanalityczną przedstawianą jako ramy dla zrozumienia i opisu ludzkich zachowań. Ale ogólnie, jeśli samozwańczy filozofowie i psychoanalitycy używają podobnych zestawów narzędzi, aby odpowiedzieć na podobne pytania, gdzie przebiega linia podziału między praktykami? Czy to samo zjawisko psychoanalityczne, o którym pisze Lacan, jest filozoficzne, gdy obok niego pojawia się nazwisko Hegla?

Tajemnica - dane lub informacje, których ujawnienie osobom nieuprawnionym jest zakazane ze względu na normy prawne lub inne normy społeczne. W religiach, szczególnie w kultach misteryjnych, słowo tajemnica (gr. mystērion) odnosi się do ukrytej rzeczywistości duchowej, z którą człowiek spotyka się przez obrzędy religijne. W chrześcijaństwie jest nazwą sakramentu.
pl.wikipedia.org/wiki/Tajemnica

Antagonizm - wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób.
pl.wiktionary.org/wiki/antagonizm

Z tutejszymi wyznawcami tajemnic nigdy nie dojdę do porozumienia w kwestii czy tajemnice dobre są czy złe, w ich głowach działa program, który nakazuje wierzyć im, że tajemnice służą dobru, chronią ich i czynią świat lepszym.

Proponuję pominąć ocenę moralną tajemnic ale jednak ustalić czy te są aktem wzajemnego antagonizmu.

Czy tajemnica to wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność, rywalizacja?